NASZE KORZENIE

Niedawno zwiedzałam ciekawy obiekt architektoniczny, który przykuł moją uwagę. Jest to wyniosły, górujący nad okolicą, zabytkowy grobowiec ariański z XVII w. w Krynicy, pow. Krasnystaw w woj. lubelskim, przez miejscowych zwany „Grobiskiem”. Obiekt położony jest około 200 m na południe od drogi biegnącej z Krynicy do szosy Chełm – Krasnystaw przy południowo – zachodniej krawędzi jednego ze wzgórz. Są tu dwa malownicze (porośnięte lasem), połączone ze sobą wzgórza o wysokości ponad 280 m n. p. m. położone na linii zachód – wschód pomiędzy wsiami Krynica i Kolonia Hruszów.

Kaplica grobowa składa się z dwóch brył: kwadratowego przyziemia o boku 7,35 m i spoczywającego na nim wysokiego ostrosłupa w formie piramidy. Całość sięga wysokości 26,5 m. Zbudowano ją z miejscowego kamienia i cegły oraz otynkowano. Kwadratowe przyziemie z jednym pomieszczeniem w środku posiada półkolisty otwór wejściowy od strony południowej i cztery okrągłe okna w każdej ze ścian, umieszczone wysoko pod profilowanym gzymsem, który oddziela je od „piramidy”. Czytaj dalej…

Podobne artykuły

• Brak podobnych artykułów.

Baszta w Bieławinie była nową, odpowiadającą potrzebom epoki rezydencją książęcą. Broniła przeprawy przez Uherkę i grodu chełmskiego od strony północnej, którą stanowiła otwarta równina. Oddalona od niego około 2,5 km, dominując w obrębie rozległej równiny, mogła

Podobne artykuły

• Brak podobnych artykułów.

Chronologię wieży bieławińskiej ustalono na podstawie wielu specjalistycznych przesłanek: archeologicznych, architektonicznych, historycznych i topograficznych. Datowanie warstw kulturowych przeprowadzono w oparciu o klasyfikację zabytków ruchomych, głównie wyrobów garncarskich.

Podobne artykuły

• Brak podobnych artykułów.

Z pozyskanych materiałów archeologicznych i obserwacji architektonicznych wynika, że wieża mogła pełnić wieloraką funkcję użytkową: rezydencjonalną, mieszkalną i obronną. I tak najniższa kondygnacja bez okien (ślepa) pełniła zapewne rolę kuchni i spiżarni. W jej warstwach użytkowych znaleźliśmy masę ceramiki kuchennej, która, jak wiadomo, często się biła i utworzyła pokaźne śmietnisko wraz z kośćmi zwierząt jadalnych i innymi nielicznymi zabytkami (metalowymi, kamiennymi i szklanymi). Znaleziono tu ułamki naczyń glinianych nawiązujących do grup ceramicznych, opisanych wyżej oraz ceramikę budowlaną w postaci ułamków licznych cegieł tzw. palcówek (nazwa pochodzi od wyrównywania powierzchni cegły ręką, od którego pozostały ślady palców) i płytek ceramicznych, często szkliwionych – przeważnie na zielono. Na uwagę zasługują tu dosyć liczne ułamki kolorowych bransolet szklanych z XIII w. Z kości zwierząt i ptaków najwięcej było owiec i kóz (których kości nie można rozróżnić), oraz świń, krów, koni, psów, kur, gęsi i kaczek, które zapewne hodowano na Zasłupiu, a także bardzo nielicznych zwierząt łownych np. jelenia, sarny, dzika czy tura lub żubra.

Pod podłogą tej kondygnacji przy ścianie zachodniej, od strony wysoczyzny kępy znajdował się nieduży loszek, wyłożony drewnem, w którym znaleziono żelazny klucz na dnie. Po zewnętrznej stronie ściany naprzeciw niego znajdował się bruk kamienny o czworokątnym zarysie, który zapewne zabezpieczał go przed podkopaniem oraz stanowił podstawę pod schody na wyższą kondygnację, z której prowadziło wejście do wnętrza baszty. Loszek – piwniczka pełnił zapewne rolę albo spiżarki i skarbczyka, w którym przechowywano zapasy żywności i być może, drogocenne przedmioty, zabrane po zniszczeniu wieży, albo też studni, zaopatrującej mieszkańców wieży w wodę, co mogło być dużym udogodnieniem w tamtych czasach – szczególnie w momentach oblężenia. Czytaj dalej…

Podobne artykuły

• Brak podobnych artykułów.